ตอนที่ 2: I.

เด็กน้อยในตะกร้า หรือ แดฟกับภาระที่ต้องดูแล

I.
แขกผู้มาเยือนใต้แสงจันทร์

ย้อนกลับไปเมื่อกว่าหกสิบปีก่อน ในค่ำคืนที่เงียบสงบของเกาะทางตอนใต้ สายลมเย็นพัดเอื่อยๆ เข้ามาในห้องที่แสนสงบ

หน้าต่างบานกว้างไม่มีบานเกล็ดกั้น บานหน้าต่างหนักถูกเปิดทิ้งไว้ ทำให้แสงจันทร์สาดส่องเป็นทางยาวลงบนพื้นไม้ขัดมันที่ไร้พรมปู

ภายในห้องกว้างขวางและดูสบายตา มีเด็กสองคนกำลังหลับปุ๋ยอยู่ในเตียงที่มีม่านล้อมรอบ ดูราวกับนกน้อยในกรงที่สวยงาม

ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่ก้าวอย่างระมัดระวังก็ดังขึ้นที่โถงทางเดิน ก่อนที่ร่างประหลาดร่างหนึ่งจะปรากฏตัวขึ้นเงียบๆ ท่ามกลางแสงจันทร์ แม้ไม่มีแสงเทียนนำทาง แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเป็นหญิงร่างเตี้ยแต่แข็งแรง ผิวสีดำสนิทและผ้าโพกศีรษะสีสันสดใสของเธอช่างตัดกับภาพเด็กน้อยผิวขาวในชุดนอนสีขาวตัวหลวมอย่างสิ้นเชิง

ผู้บุกรุกผิวสีคนนี้เป็นใคร และเธอมีธุระลับอะไรในห้องที่เงียบสงบแห่งนี้?

เธอคือแดฟ แดฟผิวสี และเมื่อคุณได้รู้จักเธอมากขึ้น คุณจะตัดสินได้เองว่าเธอมาในฐานะมิตรหรือศัตรูของลูกๆ ของเจ้านายที่กำลังหลับใหล

กระจกบานใหญ่ที่สะท้อนแสงจันทร์ดูจะมีแรงดึงดูดบางอย่างสำหรับหญิงผิวสีคนนี้ เมื่อเห็นเงาสะท้อนของใบหน้าตัวเองในกระจก เธอก็ฉีกยิ้มจนเห็นฟันขาวด้วยความพึงพอใจ ทว่าความรู้สึกนั้นหายไปในพริบตา ก่อนที่เธอจะบ่นกับตัวเองอย่างรำคาญว่า “ยัยดำโง่เอ๊ย มัวแต่เสียเวลาล้ำค่ามานั่งมองหน้าอัปลักษณ์ของตัวเองอยู่ได้!”

เสียงกระซิบนั้นทำให้เด็กๆ เริ่มขยับตัวอย่างกระสับกระส่าย “แต่ถ้าต้องทำ ก็ต้องทำ!” แดฟพูดอย่างเด็ดเดี่ยว พร้อมกับหยิบกล่องใส่ยาเม็ดเล็กๆ สองเม็ดออกมาจากกระเป๋า เธอเดินตรงไปยังเตียงของเด็กหญิง ซึ่งตอนนี้เริ่มลุกขึ้นนั่งครึ่งตัวและมองแดฟด้วยแววตางุนงงตามประสาคนที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่นจากหลับลึก

แดฟเลิกม่านกันยุงขึ้นแล้วพูดจาหว่านล้อมว่า “กินนี่เร็วเข้าค่ะคุณหนูลู รีบกินนะจ๊ะ จะได้ไม่ไปปลุกคุณชาร์ลีย์ที่กำลังหลับสบายอยู่ในเตียงสวยๆ ของเขา”

แดฟแอบใส่ยาเม็ดนั้นลงในชิ้นสับปะรดฉ่ำๆ ที่เตรียมไว้ ซึ่งเด็กน้อยก็กลืนลงไปทันที เด็กหญิงผมทองมองเธอด้วยดวงตาสีฟ้าคู่โตอย่างไว้เนื้อเชื่อใจ ก่อนจะทิ้งตัวลงบนหมอนและจมดิ่งสู่ห้วงนิทราอันบริสุทธิ์อีกครั้ง

เมื่อเห็นมือเล็กๆ ผ่อนคลายและวางราบลง แดฟจึงปิดม่านมุ้งแล้วย่องไปที่เตียงเด็กของเด็กชาย เธอประคองศีรษะเขาขึ้นอย่างเบามือ แล้วป้อนชิ้นผลไม้ฉ่ำๆ ที่มียาเม็ดซ่อนอยู่แบบเดียวกับที่ให้พี่สาว เด็กชายไม่ตื่น แต่รสชาติหวานฉ่ำของผลไม้คงจะกลายเป็นส่วนหนึ่งในความฝันอันแสนสุขของทารกวัยเพียงขวบเศษที่เพิ่งได้สัมผัสโลกใบนี้

จากนั้น แดฟก็เริ่มลงมือจัดของใส่ตะกร้าใบยักษ์ที่เธอเตรียมไว้ใกล้ๆ เธอรื้อค้นลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้งและกล่องเครื่องประดับหรูหรา เลือกหยิบเฉพาะสิ่งที่ถูกใจอย่างพิถีพิถัน โดยเริ่มจากวางเสื้อผ้าเด็กเนื้อดีที่สุดไว้ชั้นล่างสุด ตามด้วยแหวนและสร้อยคอที่สลับกับเครื่องประดับชิ้นงามจากกล่องเครื่องแป้ง และปิดท้ายด้วยการคลุมด้วยผ้าคลุมไหล่ผืนใหญ่ที่พับเป็นชั้นนุ่มนวล แดฟมองผลงานการจัดของของเธอด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง

เธอค่อยๆ ย่องกลับไปที่เตียง เด็กหญิงหลับลึกเสียจนไม่รู้สึกตัวแม้ตอนที่แดฟใช้แขนอันแข็งแรงอุ้มเธอขึ้นมาวางลงในตะกร้าใบใหญ่ ซึ่งถือเป็นสมบัติที่มีค่าที่สุดในบรรดาทั้งหมด และในชั่วขณะต่อมา เด็กชายตัวป้อมแก้มแดงก็ลงมานอนเคียงข้างพี่สาวที่ดูราวกับนางฟ้าในที่พักอันแปลกประหลาดแห่งนี้ แดฟมองดูเด็กทั้งสองที่นอนเคียงข้างกัน น้ำตาหยดหนึ่งไหลผ่านแก้มสีเข้มของเธอ และประกายวาววับยามต้องแสงจันทร์

ขณะที่เธอกำลังจะใช้ผ้าขาวคลุมตะกร้า สายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มเล็กที่มีตัวล็อกสีทอง เธอรีบห่อมันด้วยผ้าคลุมหน้าเนื้อดีอย่างรวดเร็วแล้ววางไว้ระหว่างเด็กทั้งสอง เป็นอันเสร็จสิ้นภารกิจ

แดฟใช้เวลาเพียงครู่เดียวมัดผ้าคลุมด้วยเชือกเส้นหนา จากนั้นเธอก็ย่อตัวลงยกตะกร้าขึ้นเหนือศีรษะด้วยพละกำลังทั้งหมดที่มี แล้วก้าวเดินออกจากประตูไปด้วยท่วงท่าสง่างามราวกับกำลังสวมมงกุฎอยู่บนศีรษะ