ตอนที่ 5: CHAPTER II (part 2)

รอยเท้าเหล่านั้นมุ่งตรงไปยังตู้เก็บของและวนเวียนสับสนอยู่บริเวณนั้น ราวกับว่าคนที่ทิ้งรอยเท้าไว้ได้ยืนนิ่งอยู่นานหลายนาที ไลท์ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น รอยเท้าชัดเจนมาก เหมือนที่มักจะเป็นเมื่อมีใครเดินบนพื้นไม้ที่เพิ่งทำความสะอาดเสร็จ พื้นห้องน่าจะยังชื้นอยู่ เพราะไลท์ถูพื้นแบบลวกๆ ตามสไตล์ผู้ชายที่ใช้ไม้กวาดถูและไม่ได้ใส่ใจจะเช็ดให้แห้งสนิท อีกทั้งเขายังสาดน้ำออกทางประตูโดยตรง คนร้ายจึงน่าจะเหยียบลงบนทรายชื้นๆ ที่ติดรองเท้าบูทมา ซึ่งในความมืดคงไม่มีทางสังเกตเห็น หรือรู้ตัวเลยว่าได้ทิ้งรอยเท้าไว้บนพื้น

ไลท์เดินไปที่ตู้และก้มมองข้างในด้วยความสงสัยว่าคนร้ายต้องการอะไรจากที่นี่ มันเป็นตู้เก็บของแบบโบราณที่พวกคุณย่าคุณยายสมัยก่อนมองว่าจำเป็นต้องมีติดครัวไว้ ภายในมีจานชามวางซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ จานใบใหญ่ที่ปลายชั้นกลาง ตามด้วยจานขนาดเล็กลงมา และกองจานรองแก้ว ทุกอย่างถูกจัดวางในตำแหน่งเดิมไม่เคยเปลี่ยน ตั้งแต่ตอนที่ไลท์ เอเวอรี่ เริ่มหยิบผ้าเช็ดจานมาช่วยจีนเช็ดจานตอนเธออายุสิบขวบ ซึ่งตอนนั้นเธอต้องยืนบนม้านั่งเตี้ยๆ เพื่อให้ข้อศอกสูงพ้นขอบกะละมังล้างจาน ชุดจานชามลายดอกเชอร์รี่ที่สั่งซื้อทางไปรษณีย์มานานแล้วตอนนี้เริ่มบิ่นและไม่ครบชุด แต่แถวของจานชามที่คุ้นตาเหล่านี้กลับทำให้ไลท์รู้สึกแปลกๆ ราวกับว่าโศกนาฏกรรมที่เพิ่งเกิดขึ้นในห้องนี้เป็นเรื่องไม่จริง

เห็นได้ชัดว่าไม่มีอะไรในตู้นี้ที่จะดึงดูดหัวขโมย และไม่มีอะไรถูกรื้อค้น ไลท์ยืดตัวขึ้นแล้วมองไปยังด้านบนของตู้ด้วยความครุ่นคิด ตรงนั้นเป็นที่ที่จีนใช้เก็บหนังสือพิมพ์และนิตยสารเก่าๆ และเป็นจุดที่อเล็กวางถุงมือสำรองไว้คู่หนึ่ง เขาเลื่อนลิ้นชักเล็กๆ สองช่องใต้หลังตู้เปิดออกเพื่อตรวจดู ช่องแรกมีกล้องยาสูบ ถุงยาสูบ และสมุดกระดาษมวนบุหรี่ ซึ่งไลท์รู้จักของในลิ้นชักนี้ดี เขาประเมินปริมาณยาสูบและนึกถึงจำนวนที่มีอยู่เมื่อเช้าวันที่เกิดเหตุ แล้วสรุปได้ว่าไม่มีอะไรหายไป เขาหยิบยาสูบถุงละสิบเซนต์มาใช้หนึ่งถุงก่อนจะตรวจลิ้นชักอีกช่อง

ในนั้นมีบิลค่าสินค้า จดหมายไม่กี่ฉบับที่ไม่มีความสำคัญ สมุดจดบันทึกสองสามเล่ม ดินสอสองแท่ง ปากกาเหล็ก และขวดหมึกทรงเตี้ย ลิ้นชักนี้ถูกเรียกว่าลิ้นชักเขียนหนังสือมาตั้งแต่ไลท์เริ่มมาทำงานที่ไร่แห่งนี้ ไลท์เชื่อว่าความวุ่นวายในลิ้นชักนี้เพิ่งเกิดขึ้น เพราะตั้งแต่จีนกลับจากโรงเรียนเธอก็ดูแลบ้านอย่างเป็นระเบียบและไม่ชอบให้มีอะไรวางระเกะระกะ ปกติจดหมายจะถูกวางซ้อนกันไว้ที่มุมหนึ่ง แต่ตอนนี้กลับกระจัดกระจาย อย่างไรก็ตาม จดหมายเหล่านั้นไม่มีความสำคัญอะไรหลังจากที่อ่านแล้ว และไม่มีสิ่งอื่นใดที่น่าสนใจพอจะดึงดูดใครได้

ไลท์ก้มมองรอยเท้าอีกครั้งและพบว่ามันนำทางไปยังอีกห้องหนึ่ง ซึ่งเป็นห้องนอนของอเล็ก เขาเดินเข้าไปดูแต่ก็ไม่พบเหตุผลว่าทำไมหัวขโมยยามวิกาลถึงต้องมาที่นี่ โต๊ะทำงานของอเล็กเปิดโล่งเสมอ ไม่มีอะไรที่เขาต้องการจะซ่อน ทั้งสมุดบัญชีและจดหมายติดต่อธุรกิจที่มีอยู่เพียงน้อยนิดล้วนวางอยู่ในที่ที่ใครก็เข้าถึงได้ การบริหารจัดการไร่เลซี่เอไม่ได้มีความซับซ้อนหรือมีความลับอะไรที่น่าสนใจสำหรับใครนอกจากเจ้าของ

ไลท์ฉุกคิดได้ว่า บางครั้งหลักฐานที่ใช้มัดตัวมักถูกแอบนำมาใส่ไว้ในโต๊ะทำงานของผู้ต้องสงสัย เขาเคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาบ้าง แม้จะนึกไม่ออกว่าใครจะเอาหลักฐานอะไรมาวางไว้ที่นี่ แต่เขาก็ค้นอย่างละเอียด ทว่าไม่พบสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมเลย

เขามองไปรอบๆ ห้องนั่งเล่น และลองเปิดประตูที่เชื่อมจากห้องครัวไปยังห้องของจีน ซึ่งเป็นส่วนที่ต่อเติมเพิ่มเข้ามาเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่พบเหตุผลที่อธิบายที่มาของรอยเท้าเหล่านั้นได้

เขาทำอาหารและกินมื้อเช้าอย่างเหม่อลอย สายตาคอยชำเลืองมองรอยเท้าบนพื้น และบางครั้งก็มองไปยังคราบสีน้ำตาลที่ใจกลางห้อง เขาตัดสินใจว่าจะไม่พูดเรื่องรอยเท้าเหล่านี้ให้ใครฟัง เขาจะคอยสังเกตการณ์อย่างเงียบๆ และรอดูว่าเรื่องนี้จะลงเอยอย่างไร