บทที่ 2

สัปดาห์ต่อมา มิสแซนด์ส จากเวอร์จิเนีย ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของหัวหน้าบริษัท แรนดอล์ฟ แอนด์ แรนดอล์ฟ โดยมีห้องทำงานเล็กๆ ตั้งอยู่ระหว่างห้องของผมกับของบ็อบ ไม่ถึงวันหนึ่งเราก็รู้ว่าเธอเป็นคนขยันขันแข็ง เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงไปกับการตรวจสอบรายงานและวิเคราะห์งบการเงิน แสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาดอย่างยิ่งยวดสำหรับคนอายุเพียงเท่านี้ เธออธิบายว่าความรู้ด้านตัวเลขของเธอมาจากการทำงานให้ท่านผู้พิพากษา ซึ่งเธอเป็นผู้ดูแลบัญชีทั้งหมดให้ท่าน บ็อบและผมเห็นว่าเธอตั้งใจจะกลบฝังความทรงจำของตนด้วยยาถอนพิษสำหรับทุกความเจ็บปวดของหัวใจและจิตวิญญาณ

นั่นคือการทำงาน ชีวิตในสำนักงานของเธอนั้นเรียบง่ายที่สุด เธอไม่พูดกับใครเลยนอกจากบ็อบ เว้นแต่จะเป็นเรื่องธุรกิจของบริษัทที่ผมส่งผ่านเสมียนคนใดคนหนึ่งเพื่อให้เธอจัดการ สำหรับคนอื่นๆ ในธนาคาร เธอเป็นเพียงหญิงสาวผู้มีความรู้ทางวรรณกรรมที่ดูไม่เหมือนใคร ซึ่งอาศัยเส้นสายทางสังคมระดับสูงจนได้รับโอกาสให้เข้าถึงความลับทางการเงินจากประสบการณ์จริง เพื่อนำไปใช้ในนวนิยายเรื่องต่อๆ ไป มีข่าวแพร่สะพัดว่าเธอคือนักเขียนผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง ซึ่งใช้นามปากกาและเพิ่งจะสร้างชื่อจนเป็นที่ยอมรับในโลกวรรณกรรม ซึ่งผมเดาได้อย่างถูกต้องว่านั่นเป็นหนึ่งในวิธีอันละเอียดอ่อนของบ็อบที่จะช่วยปูทางให้เธอราบรื่นขึ้น ผมพยายามทุกวิถีทางที่จะทำให้เธอรู้สึกสบายใจ

แต่ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะชวนเธอคุยจนยอมเปิดปาก และในที่สุดผมก็ล้มเลิกความพยายาม หากไม่ใช่เพราะทุกครั้งที่ผมเดินผ่านประตูห้องทำงานของเธอ ผมมักจะถูกดึงดูดด้วยความหลงใหลที่เคยรู้สึกในคราแรก ซึ่งแทนที่จะลดน้อยลง กลับยิ่งเพิ่มพูนขึ้นตามความเงียบขรึมของเธอ ผมจึงมักจะแอบมองร่างอันสงบนิ่งที่ก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ที่โต๊ะ ราวกับว่าชีวิตของเธอขึ้นอยู่กับการห้ามพลาดแม้แต่วินาทีเดียว ผมคงไม่รู้เลยว่าเธออยู่ในตึกนี้ ภรรยาของผม ตามคำแนะนำของผม ได้พยายามชักชวนให้เธอมาเยี่ยมเรา อันที่จริง หลังจากที่ผมเล่าเรื่องราวของ บิวลา แซนด์ส ให้เธอฟังเพียงพอจนเห็นภาพที่แท้จริง ภรรยาของผมก็ตัดสินใจที่จะลองชวนเธอมาพักอยู่ที่บ้านของเรา

แต่ถึงแม้เด็กสาวคนนั้นจะแสดงความซาบซึ้งต่อความเอาใจใส่ของเคทอย่างอ่อนหวาน ทว่าด้วยวิถีอันเรียบง่ายของเธอ เธอกลับทำให้เราทั้งคู่รู้สึกว่าความพยายามของเรานั้นจะสูญเปล่า และสถานะของเธอจะต้องเป็นเช่นเดียวกับเสมียนคนอื่นๆ ในสำนักงาน ในที่สุดเราทั้งคู่จึงปล่อยให้เธออยู่ตามลำพัง บ็อบอธิบายให้ผมฟังหลังจากที่เธอเข้ามาทำงานได้ประมาณสามสัปดาห์ว่า เธอไม่รับแขกที่บ้าน ซึ่งเป็นโรงแรมบนถนนที่เงียบสงบในย่านอัปทาวน์ และแม้แต่เขาก็ไม่เคยได้รับอนุญาตให้ไปเยี่ยมเธอที่นั่นเลย

ทว่านับตั้งแต่วันที่เธอเข้ามานั่งประจำโต๊ะในสำนักงานของเรา บ็อบก็กลายเป็นคนละคน ซึ่งจะว่าเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นหรือแย่ลงนั้น ทั้งเคทและผมต่างก็ไม่อาจตัดสินได้ ความกระปรี้กระเปร่าร่าเริงแบบเดิมของเขาหายไป พร้อมกับเสียงหัวเราะอันกึกก้อง ตอนนี้เขากลายเป็นชายหนุ่มเต็มตัวจากที่เคยเป็นเพียงเด็กชาย ชายผู้มีภาระหนักอึ้ง แม้ผมจะไม่ได้ยินเรื่องราวของบิวลาห์ แซนด์ส ผมก็คงเดาได้ว่าบ็อบกำลังโซซัดโซเซอยู่ภายใต้ภาระอันแปลกประหลาดบางอย่าง หากเป็นเมื่อก่อน ตั้งแต่ตลาดหลักทรัพย์ปิดทำการจนถึงเวลาเปิดในเช้าวันถัดไป เขาจะเป็นคนที่เคทชอบพูดว่า พร้อมจะสวมบทบาทเป็นอะไรก็ได้ตั้งแต่ผู้คุมประพฤติไปจนถึงพยาบาล และพร้อมเสมอสำหรับทุกแผนการสนุกสนานที่เราวางไว้ ตั้งแต่ดินเนอร์แบบโบฮีเมียนไปจนถึงการชมโอเปร่า

แต่ตอนนี้หลายสัปดาห์ผ่านไปโดยที่เราไม่ได้พบเขาที่บ้านเลย ในสำนักงานเคยมีคำกล่าวกันว่า หากไม่ใช่เวลาที่ระฆังส่งสัญญาณ บ็อบ บราวน์ลีย์ จะไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองทำงานอยู่ในธุรกิจหุ้น เมื่อก่อนพนักงานทุกคนจะรู้ทันทีเมื่อบ็อบมาถึงหรือกลับไป เพราะมันมาพร้อมกับความรีบเร่ง เสียงตะโกน เสียงหัวเราะ และเสียงปิดประตูโครมคราม และในพื้นที่ของตลาดหลักทรัพย์ ไม่มีใครเล่นตลกได้มากเท่าเขา หรือจัดการคำสั่งซื้อขายด้วยความร่าเริงและเสียงดังครึกโครมได้เท่าเขาอีกแล้ว แต่ตั้งแต่วันที่สาวชาวเวอร์จิเนียก้าวเข้ามาในชีวิต บ็อบ บราวน์ลีย์ ก็กลายเป็นคนที่เอาแต่คิด คิด และคิดอยู่ตลอดเวลา เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการจ้องมองผู้ที่เขากำลังสนทนาด้วยให้เนิ่นนานพอที่จะรับรู้สิ่งที่อีกฝ่ายพูด และหากการสนทนานั้นใช้เวลานาน ผู้พูดจะสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าบ็อบกำลังล่องลอยอยู่ในก้อนเมฆ เพื่อนฝูงและเพื่อนร่วมงานทุกคนต่างสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้

แต่มีเพียงผมคนเดียว ยกเว้นเคทที่อาจจะพอเดาได้ ที่ล่วงรู้ถึงสาเหตุ ผมรู้ว่าเงินสองล้านดอลลาร์และปีใหม่ที่กำลังจะมาถึงนั้นกำลังกระโดดโลดเต้นเหมือนจิงโจ้ข้ามรางและคูน้ำในจิตใจของบ็อบ แม้ว่าผมจะไม่ได้รู้เรื่องนี้จากสิ่งที่เขาบอกผมเลยก็ตาม เพราะหลังจากบทสนทนาบนดาดฟ้าเรือไทรบส์แมน เขาก็ปิดปากเงียบสนิทราวกับหอยแครง

เขาไม่ได้หลบหน้าผมเสียทีเดียว แต่แสดงให้ผมเห็นในหลายๆ ทางว่าเขาได้ก้าวเข้าสู่โลกใบใหม่ ซึ่งเป็นโลกที่เขาปรารถนาจะอยู่เพียงลำพัง การที่ความลำบากของบิวลาห์ แซนด์ส ได้ปลุกเร้าความโรแมนติกที่ซ่อนเร้นในธรรมชาติของเพื่อนผมให้ตื่นขึ้นมาอย่างรุนแรงนั้นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ ผมเล็งเห็นตั้งแต่แรกแล้วว่าบ็อบจะต้องตกหลุมรักหญิงสาวผู้เลอโฉมและเต็มไปด้วยความโศกเศร้าคนนี้อย่างหัวปักหัวปำ และในไม่ช้าก็เป็นที่ประจักษ์ว่าลูกศรที่ค้างคามานานได้ปักลึกลงไปในส่วนลึกที่สุดของตัวตนเขา สิ่งที่เขาเป็นนั้นเป็นมากกว่าความรัก ความคลั่งไคล้ดุจบูชาอย่างแรงกล้าได้เข้าครอบงำทั้งจิตวิญญาณ จิตใจ และร่างกายของเขา

ทว่าการแสดงออกภายนอกกลับตรงกันข้ามกับสิ่งที่คนทั่วไปจะคาดหวังจากชายชาวใต้ผู้ร่าเริงและมองโลกในแง่ดีคนนี้ แต่มันกลับเป็นการบูชาที่คล้ายกับนักบวช เป็นความสงบนิ่งที่ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดจะมาดึงดูดหรือทำให้ปั่นป่วนได้ อย่างน้อยก็เมื่ออยู่ต่อหน้าเทพธิดาผู้เป็นเป้าหมายของความรักนั้น ทุกเช้าเขาจะเดินผ่านสำนักงานของผมมุ่งตรงไปยังห้องเล็กๆ ที่เธอประจำอยู่ ราวกับว่านั่นคือจุดหมายเดียวในแต่ละวันของเขา แต่เมื่อเขาได้เปล่งเสียง อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแซนด์ส เขาก็ดูเหมือนจะตื่นจากภวังค์ และเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ เขาก็กลับเป็นบ็อบ บราวน์ลีย์คนเดิม เขาจะเข้าออกห้องนั้นตลอดทั้งวันด้วยข้ออ้างสารพัด โดยมักจะเข้าไปด้วยความกระตือรือร้นอย่างไม่ปิดบัง และจากมาด้วยความอาลัยอาวรณ์อย่างช้าๆ และเพ้อฝัน ผมมั่นใจว่าเขาไม่เคยพบเธอภายนอกสำนักงานเลย เพราะเธอจะกล่าวราตรีสวัสดิ์กับเขาเมื่อเขาหรือเธอเลิกงานด้วยท่าทีสงวนตัวแบบเดียวกับที่เธอแสดงต่อพวกเราทุกคน ผมไม่ได้พยายามจะพูดกับบ็อบแม้แต่คำเดียวเกี่ยวกับความรู้สึกที่เขามีต่อบิวลาห์ แซนด์ส และเขาก็ไม่เคยยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดกับผมเลย ในทางตรงกันข้าม เขาจงใจหลีกเลี่ยงมันอย่างยิ่งยวด

โธมัส วิลเลียม ลอว์สัน

สามเดือนจากหกเดือนได้ล่วงเลยไป และในทุกวันที่ผ่านพ้น ผมสังเกตเห็นความกังวลที่เพิ่มมากขึ้นในตัวบ็อบ เขาได้เปิดบัญชีพิเศษให้คุณแซนส์ในสมุดบัญชีของบริษัทโดยมีชื่อเขาเป็นตัวแทน พร้อมวงเงินเครดิตหกหมื่นดอลลาร์ และเราทั้งคู่ต่างเฝ้าติดตามบัญชีนั้นด้วยความตึงเครียดและระแวดระวังอย่างยิ่ง ยอดเงินนั้นเติบโตขึ้นเป็นระยะอย่างไม่สม่ำเสมอ จนกระทั่งยอดคงเหลือในวันที่ 1 ตุลาคม มีจำนวนเกือบสี่แสนดอลลาร์ ในการซื้อขายบางรายการบ็อบได้ปรึกษาผม แต่ในบางรายการ โดยเฉพาะสองรายการที่เขาปิดการขายหลังจากดำเนินการเพียงไม่กี่วันและทำกำไรได้เกือบสองแสนดอลลาร์ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการซื้อขายนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานอะไรจนกระทั่งหุ้นถูกขายออกไป แล้วเขาก็กล่าวว่า:

“จิม สุภาพสตรีตัวเล็กๆ จากเวอร์จิเนียคนนั้นสามารถสร้างความได้เปรียบให้เราอย่างมหาศาล และสามารถเล่นเกมของเราจนเราจนมุมได้ เธอสั่งให้ผมซื้อหุ้นเบอร์ลิงตันและหุ้นชูการ์ทั้งหมดเท่าที่บัญชีของเธอจะรับไหว โดยไม่ได้ถามความเห็นของผมเลยด้วยซ้ำ ในทั้งสองกรณี ผมคิดว่าการดำเนินการนั้นเป็นผลมาจากการนอนไม่หลับในคืนหนึ่งและการตัดสินใจว่า ‘ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง’ มากกว่าเหตุผลอื่น และผมก็เริ่มลงมือทำทั้งสองรายการด้วยความหวั่นใจ แต่เมื่อเธอบอกให้ผมขายหุ้นเหล่านั้นออกไปในเวลาที่ผมคิดว่าราคาน่าจะสูงขึ้นไปอีก ทว่าวันรุ่งขึ้นราคากลับดิ่งลง ผมอดไม่ได้ที่จะคิดถึงโชคชะตาที่กำหนดจุดจบของเรา”

ในส่วนของผม ผมพยายามจะช่วยเหลือ มีครั้งหนึ่งที่ผมนำบัญชีของเธอไปลงทุนในรายการรับประกันที่มั่นใจว่าได้ผลโดยไม่ได้ปรึกษาเธอ ซึ่งจะทำให้เธอได้กำไรถึงหนึ่งในสี่ล้านดอลลาร์ แต่เมื่อบ็อบบอกเธอในสิ่งที่ผมทำ เธอยืนกรานด้วยความสง่างามว่าให้ถอนชื่อของเธอออก หลังจากนั้นไม่มีใครในหมู่พวกเรากล้าช่วยเธอให้ใช้ทางลัดใดๆ อีก บ็อบประทับใจในหลักการของเธออย่างลึกซึ้ง และได้ให้ความเห็นว่า “จิม หากทุกคนในวอลล์สตรีทมีหลักเกณฑ์ในการเสี่ยงโชคเหมือนอย่างบิวลา แซนส์ เกมของเราคงจะยุติธรรมและมีความเป็นลูกผู้ชายมากกว่านี้ และมหาเศรษฐีหลายคนคงต้องกลายเป็นเสมียน ในขณะที่เหล่านักเก็งกำไรที่หาเช้ากินค่ำจำนวนมากคงได้ขับรถยนต์คันใหม่เข้ามาในเมืองทุกวันตลอดทั้งสัปดาห์ เธอไม่เชื่อในการเก็งกำไรหุ้น เธอวิเคราะห์ออกมาว่า ทุกดอลลาร์ที่คนหนึ่งได้มา อีกคนหนึ่งต้องสูญเสียไป คนที่ได้กำไรไม่ได้ให้อะไรตอบแทนสำหรับสิ่งที่เขาฉกฉวยไป และความสูญเสียของอีกฝ่ายนั้นทำให้เขากับครอบครัวต้องทุกข์ระทมไม่ต่างจากการถูกปล้นในจำนวนเงินที่เท่ากัน

ถึงกระนั้นเธอก็ตระหนักว่าเธอต้องนำเงินหลายล้านที่ถูกขโมยไปจากบิดาของเธอกลับคืนมา และยินดีที่จะยอมละทิ้งมโนธรรมของตนเพื่อพยายามทำเช่นนั้น ตราบเท่าที่เธอไม่ฉวยโอกาสอย่างไม่ยุติธรรมจากผู้เล่นคนอื่น วันก่อนเธอบอกผมว่า ‘ฉันตัดสินใจแล้วว่า เพราะหน้าที่ที่มีต่อพ่อ ฉันจะวางอคติต่อการพนันลง แต่ไม่มีหน้าที่ต่อพ่อหรือต่อใครก็ตามที่จะทำให้การเล่นด้วยไพ่ที่ถูกทำเครื่องหมายไว้เป็นเรื่องที่ถูกต้องได้’ จิม นี่เป็นเรื่องที่ให้เราทั้งคู่ได้นำมาขบคิดนะ คุณไม่คิดอย่างนั้นหรือ?”

ผมไม่ได้โต้เถียงกับเขา เพราะหลังจากเหตุการณ์ระเบิดอารมณ์ในวันเสาร์นั้น ผมตัดสินใจแล้วว่าจะหลีกเลี่ยงการกระตุ้นบ็อบโดยไม่จำเป็น อีกทั้งผมต้องยอมรับกับตัวเองว่า สิ่งที่เขาพูดในตอนนั้นได้ปลุกความคิดที่น่าอึดอัดใจบางอย่างขึ้นมาในตัวผม ความคิดที่ทำให้ผมเหลือบมองป้ายเก่าของ แรนดอล์ฟ แอนด์ แรนดอล์ฟ และสมุดบัญชีเล่มใหญ่ด้วยความมั่นใจที่ลดน้อยลงเป็นระยะ ซึ่งสมุดเล่มนั้นแสดงให้เห็นว่าผม ผู้ซึ่งเป็นพลเมืองธรรมดาของประเทศที่เสรี เป็นเจ้าของเงินจำนวนมหาศาลมากกว่าที่เพื่อนมนุษย์แสนคนจะสะสมได้ตลอดชีวิตรวมกัน แม้ว่าแต่ละคนจะทำงานหนักกว่า นานกว่า มีความซื่อสัตย์กว่า และอาจมีความสามารถมากกว่าผมก็ตาม

ส่วนเรื่องที่รหัสของบิวลาห์ แซนด์ส ส่งผลต่อเพื่อนของผมอย่างไรนั้น ผมไม่ทราบเลย เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เราคบหากันที่ผมมืดแปดด้านว่าเขากำลังทำอะไรกับหุ้นของเขาอยู่ จนถึงวันเสาร์นั้น ผมมักจะเป็นคนแรกที่เขาจะรีบวิ่งมาหาเพื่อขอคำยินดีเมื่อเขาทำกำไรมหาศาลเหนือผู้อื่นในตลาดหุ้น และเขามักจะมาหาผมเพื่อขอคำปลอบใจเสมอเมื่อถูกพวกนั้น ซัดเข้าเต็มเปา ดังที่เขาชอบพูด ตอนนี้เขากลับไม่ปริปากพูดถึงการซื้อขายของเขาเลยสักคำ ผมเห็นว่าบัญชีของเขากับบริษัทนั้นนิ่งสนิท ยอดคงเหลือก็พอๆ กับก่อนที่มิสแซนด์สจะปรากฏตัว และผมจึงสรุปเอาว่าเขากำลังพักผ่อนและทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่บัญชีของเธอและการดำเนินการตามคำสั่งซื้อขายของเธอ การจัดการงานของบริษัทของเขายังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เขายังคงเป็นนายหน้าที่ดีที่สุดในตลาดหุ้น

อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่ผมรู้จักบ็อบเป็นอย่างดี ผมจึงไม่อาจสลัดความคิดออกจากหัวได้ว่า สมองของเขากำลังทำงานอย่างหนักหน่วงราวกับกังหันน้ำ เพื่อค้นหาทางออกที่ประสบความสำเร็จสำหรับปัญหาอันใหญ่หลวงที่ต้องแก้ไขให้ได้ภายในสามเดือนข้างหน้า

หลังจากที่ใบแจ้งยอดของวันที่ 1 ตุลาคมถูกส่งออกไปได้ไม่นาน คืนหนึ่งบ็อบก็แวะมาหาผมกับเคท หลังจากที่เธอเข้านอนและเราจุดซิการ์ในห้องสมุด เขาก็พูดขึ้นว่า

“จิม ฉันอยากได้คำแนะนำแบบโบราณๆ ของนายหน่อย น้ำตาลกำลังขายอยู่ที่ 110 และมันก็คุ้มค่า จริงๆ แล้วมันถูกไปด้วยซ้ำ หุ้นถูกกระจายอยู่ในมือนักลงทุนอย่างทั่วถึง ไม่ค่อยมีหมุนเวียนอยู่ใน ‘เดอะ สตรีท’ มากนัก หากมีการเคลื่อนไหวในการซื้อครั้งใหญ่และจัดการอย่างดี มันจะพุ่งขึ้นไปถึง 175 และทรงตัวอยู่ที่นั่น ฉันคิดถูกไหม?”

ผมเห็นด้วยกับเขา

“ตกลง แล้วเหตุผลอะไรล่ะที่จะทำให้เกิดการดีดตัวขึ้นอย่างรุนแรงและมั่นคงขนาดนั้น? ร่างกฎหมายภาษีศุลกากรที่วอชิงตันนั่นไง ถ้ามันผ่าน น้ำตาลที่ราคา 175 ก็จะยังถูกกว่าที่ราคา 110”

ผมเห็นด้วยอีกครั้ง

“พวก ‘สแตนดาร์ด ออยล์’ และกลุ่มน้ำตาลย่อมรู้ว่ามันจะผ่านหรือไม่ เพราะพวกเขาควบคุมทั้งวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎร และสามารถโน้มน้าวให้ประธานาธิบดีโอนอ่อนผ่อนตามได้ นายว่ายังไง?”

“ตกลง” ผมตอบ

“ไม่มีข้อสงสัยเลยใช่ไหม?”

“ไม่มีเลยสักนิด”

“ถูกต้องอีกครั้ง เมื่อเลขที่ 26 บรอดเวย์ ส่งคำสั่งลับไปยังหัวหน้าใหญ่ที่วอชิงตัน และเขาส่งต่อคำสั่งนั้นไปยังพวกฉ้อฉล ก็จะมีการกว้านซื้อหุ้นอย่างเงียบๆ ใช่ไหมล่ะ?”

“นายพูดถูกแล้ว บ็อบ”

“และคนที่รู้เป็นคนแรกว่าเมื่อไหร่ที่วอชิงตันเริ่มหันมาสนใจน้ำตาล คือคนที่ควรจะกว้านซื้อให้เต็มพิกัดโดยเร็วและดันราคาให้สูงขึ้น หากเขาทำได้อย่างรวดเร็ว ผู้ถือหุ้นที่มีหุ้นอยู่ในมือตอนนี้จะได้ลิ้มรสชิ้นส่วนอันโอชะของเมลอนที่กำลังสุกงอม ซึ่งเป็นชิ้นส่วนที่มิฉะนั้นคงตกเป็นของพวกหน้าไหว้หลังหลอกที่วอชิงตัน พวกที่ป่าวประกาศต่อสาธารณะเสมอว่าตนอยู่ที่นั่นเพื่อรับใช้เพื่อนร่วมชาติ แต่ไม่เคยเหนื่อยที่จะบอกกับนายหน้าของตนว่า ที่เข้าสู่การเมืองไม่ใช่เพราะเรื่องสุขภาพ”

“จนถึงตอนนี้ เหตุผลฟังดูดีทีเดียว” ผมให้ความเห็น

“จิม คนที่รู้เป็นคนแรกว่าเมื่อไหร่ที่เหล่าสมาชิกวุฒิสภา สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกคณะรัฐมนตรีเริ่มซื้อน้ำตาล คือคนที่สามารถยิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสี่ตัว ได้แก่ กอบกู้ทรัพย์สินที่ถูกขโมยไปของผู้พิพากษาแซนด์สกลับคืนมาส่วนหนึ่ง เพิ่มพูนทรัพย์สินของตนเองก่อนวันที่หนึ่งมกราคม ซึ่งหากสุภาพสตรีชาวเวอร์จิเนียผู้นั้นขาดเงินอีกไม่กี่แสนดอลลาร์จากจำนวนที่จำเป็น เขาก็สามารถเติมเต็มส่วนที่ขาดนั้นได้หากหาวิธีโน้มน้าวให้เธอยอมรับมัน ทำให้บัญชีธนาคารของเพื่อนสนิทอ้วนขึ้นสักล้านดอลลาร์ และทำความดีครั้งใหญ่ให้กับเหล่าผู้ถือหุ้นที่กำลังจะถูกสูบกำไรที่ควรเป็นของพวกเขาไปเป็นครั้งที่ร้อย”

บ็อบเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น ซึ่งเป็นครั้งแรกในรอบสามเดือนที่ผมเห็นเขาเป็นเช่นนี้ เมื่อเห็นว่าผมยอมตามเขามาโดยไม่มีข้อโต้แย้งจนถึงจุดนี้ เขาจึงกล่าวต่อว่า

“เอาละ จิม ผมรู้ว่าการกว้านซื้อหุ้นวอชิงตันได้เริ่มขึ้นแล้ว ข้อมูลทั้งหมดที่ผมขุดคุ้ยมาได้นั้น ผมมีสิทธิ์ที่จะนำมาใช้ในทางใดก็ได้ตามที่ต้องการ ผมได้ทบทวนข้อตกลงกับบิวลา แซนด์ส แล้ว และเราตัดสินใจที่จะเสี่ยงดู เธอมีเงินเหลืออยู่ประมาณสี่แสนดอลลาร์ และผมจะกระจายการลงทุนให้บางที่สุด ผมจะซื้อหุ้นให้เธอ 20,000 หุ้น และรับไว้เอง 10,000 หุ้น หากคุณร่วมลงทุนอีก 20,000 หุ้น มันจะทำให้ผมมีพื้นที่ในการดำเนินงานกว้างขึ้น ผมรู้ว่าคุณไม่เคยเก็งกำไรในนามบริษัทเลย จิม แต่ผมคิดว่าในกรณีนี้คุณอาจจะร่วมลงทุนเป็นการส่วนตัว”

“ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้ว บ็อบ” ผมตอบ “ครั้งนี้กฎเกณฑ์อะไรนั่นช่างมันเถอะ แต่ผมจะทำสิ่งที่ดียิ่งกว่านั้น ผมจะลงเงินหนึ่งล้าน และคุณสามารถซื้อหุ้นในนามผมได้สูงถึง 70,000 หุ้น นั่นจะทำให้คุณมีอำนาจในการซื้อรวม 100,000 หุ้น และผมต้องการให้คุณใช้หุ้น 50,000 หุ้นสุดท้ายของผมเป็นตัวพยุงราคา”

ผมไม่เคยเก็งกำไรหุ้นเลยสักครั้งตั้งแต่เข้าทำงานที่บริษัท แรนดอล์ฟ แอนด์ แรนดอล์ฟ และไม่ว่าจะเป็นหลักการทั่วไป หลักการเฉพาะ หรือหลักการใดๆ ผมก็คัดค้านการพนันหุ้นเสมอ แต่ผมมองออกว่าบ็อบวางแผนไว้อย่างไร และเห็นว่าเพื่อให้ข้อตกลงนี้สำเร็จผล จำเป็นที่เขาต้องมีอำนาจซื้อสำรองจำนวนมากไว้รองรับ หากหลังจากที่เขาเริ่มดำเนินการแล้ว บรรดาผู้กุม “ระบบ” ซึ่งเป็นเจ้าของเกมที่เขาเข้าไปแทรกแซงและอาจทำให้แผนการของพวกเขาปั่นป่วน พยายามจะทุบราคาลงเพื่อขับไล่เขาออกไปจากเขตอิทธิพลของพวกเขา บ็อบรู้ดีว่าผมมองข้อเสนอของเขาอย่างไร และโดยปกติแล้วเขาคงไม่ยอมให้ผมต้องรับความเสี่ยงในส่วนที่เสียเปรียบ แต่เพราะความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะทำเงินให้ชาวเวอร์จิเนียนทำให้เขาเปลี่ยนไปจนรีบคว้าการตอบตกลงของผมทันที

“ขอบคุณนะ จิม” เขากล่าวอย่างกระตือรือร้น แล้วพูดต่อว่า “แน่นอน ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ผมขอรับความช่วยเหลือนี้ไว้ เพราะข้อตกลงนี้ต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน ผมรู้ว่าเหตุผลที่คุณร่วมลงทุนก็เพียงเพื่อช่วยให้งานลุล่วง และคุณคงไม่รู้สึกแย่ที่หุ้น 50,000 หุ้นสุดท้ายของคุณจะถูกใช้เป็นหลักประกันความสำเร็จของข้อตกลงมากกว่าจะใช้เพื่อทำกำไร และคุณแซนด์สก็คงไม่คัดค้านบทบาทของคุณ เหมือนที่เธอเคยทำตอนรับประกันการจำหน่ายหุ้น เพราะอย่างไรเสียคุณก็จะได้กำไรมหาศาลอยู่ดี”

วันต่อมา หุ้นชูการ์คึกคักมากในตลาดหลักทรัพย์ บ็อบกว้านซื้อทุกหุ้นที่ปรากฏและจัดการการซื้อได้อย่างเชี่ยวชาญ เมื่อระฆังปิดตลาดดังขึ้น บิวลา แซนด์ส มีหุ้น 20,000 หุ้น ซึ่งมีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 115 ส่วนบ็อบและผมมี 30,000 หุ้น ที่ราคาเฉลี่ย 125 และหุ้นปิดตลาดที่ราคาเสนอซื้อ 132 ท่ามกลางความต้องการซื้ออย่างล้นหลาม หุ้น 20,000 หุ้นของคุณแซนด์สแสดงกำไร 340,000 ดอลลาร์ ในขณะที่หุ้น 30,000 หุ้นของเราแสดงกำไร 210,000 ดอลลาร์ ณ ราคาปิดตลาด ทุกบริษัทที่มีสายส่งข้อมูลจากวอชิงตันต่างแย่งชิงหุ้นชูการ์กันอย่างบ้าคลั่งทันทีที่ราคามันเริ่มพุ่งสูงขึ้น และดูเหมือนว่าหุ้นเหล่านี้จะมีมูลค่าถึงตัวเลขที่บ็อบตั้งเป้าไว้คือ 175 ดอลลาร์ ซึ่งหากเป็นราคานี้ กำไรของคุณแซนด์สจะสูงถึง 1,200,000 ดอลลาร์ บ็อบปลาบปลื้มจนแทบคลั่ง เขามาทานมื้อค่ำกับเคทและผม และขณะที่ผมเฝ้ามองเขา หัวใจของผมแทบหยุดเต้นเมื่อคิดว่า “หากมีอะไรเกิดขึ้นจนทำให้แผนของเขาพังทลายลง!”

ความสุขของเขานั้นดูเปราะบางจนน่าเวทนา เขาเป็นเหมือนเด็กคนหนึ่ง เขาสลัดความสำรวมตลอดสามเดือนที่ผ่านมาทิ้งไปจนหมดสิ้น ทั้งหัวเราะและเคร่งขรึมสลับกันไป หลังจากมื้อค่ำ ขณะที่เรานั่งดื่มกาแฟกันในห้องสมุด เขาโน้มตัวลงมาหาภรรยาของผมแล้วกล่าวว่า

ศุกร์ที่สิบสาม: นวนิยาย

ผู้เขียน: โทมัส วิลเลียม ลอว์สัน

“แคทเธอรีน แรนดอล์ฟ คุณกับจิมไม่รู้หรอกว่าตลอดสามเดือนที่ผ่านมาผมต้องตกอยู่ในความทุกข์ระทมเพียงใด และตอนนี้—เมื่อไหร่พรุ่งนี้จะมาถึงเสียที ผมจะได้กระโจนเข้าสู่กงล้อนั้นเพื่อสะสางข้อตกลงนี้ให้จบสิ้น และส่งผู้หญิงคนนั้นกลับไปหาพ่อของเธอพร้อมกับเงิน! ผมอยากให้เธอส่งโทรเลขบอกผู้พิพากษาว่าสถานการณ์ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายชนะเพื่อให้ท่านคลายกังวล แต่เธอไม่ยอมฟังเลย เธอเป็นผู้หญิงที่มหัศจรรย์จริงๆ วันนี้เธอไม่มีท่าทีหวั่นไหวเลยแม้แต่นิดเดียว ผมไม่คิดว่าชีพจรของเธอจะเต้นเร็วขึ้นเลยสักนิดในคืนนี้ ตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ เธอไม่เคยส่งคำปลอบโยนกลับบ้านเลย นอกจากบอกพ่อว่าเรื่องราวต่างๆ ของเธอกำลังดำเนินไปด้วยดี ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะตกลงกันว่าวิธีเดียวที่จะจัดการเรื่องนี้ได้คือ ‘ต้องทุ่มสุดตัวหรือไม่ก็ไม่ต้องทำเลย’

และเธอจะต้องไม่พูดอะไรจนกว่าเธอจะสามารถนำคำว่า ‘รอด’ หรือ ‘พินาศ’ กลับไปบอกด้วยตัวเอง ผมไม่รู้ว่าเธอคิดถูกหรือไม่ เธอว่าถ้าเธอทำให้พ่อมีความหวัง แล้วสุดท้ายต้องทำให้ความหวังนั้นพังทลายลง ผลที่ตามมาอาจถึงขั้นวิกฤต”

บ็อบรุกเร้าการสนทนา พลางพูดกระโดดจากเรื่องหนึ่งไปยังอีกเรื่องหนึ่ง แต่สุดท้ายก็วนกลับมาที่บิวลาห์ แซนด์ส พรุ่งนี้ และกำไรที่จะช่วยกอบกู้ทุกอย่างไว้ ในที่สุดเขาก็มาถึงจุดที่ดูเหมือนว่าเขาจะเก็บงำความลับไว้ไม่ไหว และก่อนที่เคทหรือผมจะทันรู้ตัวว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็ขยับมาตรงหน้าเราแล้วกล่าวว่า:

“จิม เคท ผมไม่สามารถเผชิญหน้ากับวันพรุ่งนี้ได้โดยไม่บอกอะไรบางอย่างที่พวกคุณทั้งสองไม่เคยสงสัย ผมต้องบอกใครสักคน ในเมื่อตอนนี้ทุกอย่างกำลังคลี่คลายไปในทางที่ถูก และบิวลากำลังจะรอดพ้นจากวิกฤต แล้วผมจะบอกใครได้อีกถ้าไม่ใช่พวกคุณ ผู้ซึ่งเป็นทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับผม?—ผมรักบิวลาห์ แซนด์ส รักอย่างแน่นอน รักอย่างลึกซึ้งด้วยทุกส่วนของชีวิต ผมเทิดทูนเธอ ผมบอกพวกคุณได้เลย และพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ถ้าข้อตกลงนี้จบลงอย่างที่มันควรจะเป็น และผมสามารถมอบเงิน 1,500,000 ดอลลาร์ใส่มือเธอและส่งเธอกลับบ้านไปหาพ่อ

เมื่อนั้น เมื่อนั้นแหละผมจะบอกเธอว่าผมรักเธอ และจิม เคท ถ้าเธอยอมแต่งงานกับผม ลาก่อน ลาก่อนนรกแห่งการไล่ล่าเงินตรา ลาก่อนความทุกข์ทรมานอย่างที่ผมเผชิญมาตลอดสามเดือน และบ้าน บ้านในเวอร์จิเนียสำหรับผมและบิวลาห์” เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้และน้ำตาก็ไหลอาบแก้ม บ็อบผู้น่าสงสาร แข็งแกร่งดั่งสิงโตยามเผชิญเคราะห์กรรม แต่กลับหวั่นไหวราวกับสตรีเมื่อชัยชนะอยู่ตรงหน้า

วันต่อมา หุ้นชูการ์เปิดตลาดด้วยความโกลาหล: “25,000 หุ้น จาก 140 ถึง 152” นั่นคือข้อความที่ปรากฏบนแถบกระดาษ ซึ่งหมายความว่าฝูงชนที่รุมล้อมเสาหุ้นชูการ์นั้นชุลมุนวุ่นวาย และการซื้อขายก็หนักหน่วง รวดเร็ว และพันกันยุ่งเหยิงเสียจนไม่มีใครบอกได้อย่างแน่ชัดว่าราคาแรกหรือราคาเปิดคือเท่าใด แต่หลังจากความวุ่นวายระลอกแรกสงบลง หลังเสียงระฆังดังขึ้น มีรายงานการซื้อขายอย่างเป็นทางการรวมทั้งสิ้น 25,000 หุ้น ในราคาที่ผันผวนตั้งแต่ 140 ถึง 152 ผมลงไปที่ลานซื้อขายเพื่อดูความโกลาหลนั้น เพราะมีข่าวลือแพร่สะพัดนานก่อนสิบโมงว่าหุ้นชูการ์จะเปิดตัวอย่างบ้าคลั่ง และอีกประการหนึ่ง ผมต้องการอยู่ใกล้ๆ หากบ็อบต้องการคำแนะนำอย่างเร่งด่วน

หนึ่งนาทีก่อนระฆังจะดังขึ้น มีชายสามร้อยคนเบียดเสียดกันอยู่รอบเสาน้ำตาล ชายผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมเด็ดเดี่ยว สวมเสื้อโค้ทติดกระดุมแน่นหนาและยืดไหล่ไปด้านหลังเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการโถมเข้าใส่ ซึ่งหากเปรียบเทียบกันแล้ว การบุกของทีมฟุตบอลก็ดูเป็นเพียงการเล่นของเด็กๆ ทุกคนในฝูงชนนั้นคือผู้ที่ถูกคัดสรรมาแล้ว คัดมาเพื่อรับมือกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ละคนตระหนักว่า เกียรติยศในลานซื้อขาย หรืออาจรวมถึงโชคลาภของตนเอง และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือโชคลาภของลูกค้า ล้วนขึ้นอยู่กับความสามารถเฉพาะตัวในการรักษาหัวใจให้เยือกเย็น การตะโกนให้ดังที่สุด การไม่ลืมสิ่งใดเลย การทรงตัวให้มั่น และการพยายามประคองตัวให้อยู่ใกล้จุดศูนย์กลางของฝูงชนให้ได้มากที่สุด เกือบทุกคนในกลุ่มนั้นเป็นผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยที่เคยสร้างชื่อในด้านกีฬา หรือไม่ก็เป็นคนลานซื้อขายผู้ช่ำชองซึ่งผ่านการฝึกฝนที่เข้มงวดเสียยิ่งกว่าในรั้ววิทยาลัย เมื่อเป็นที่ทราบกันก่อนการเปิดตลาดว่าจะมี ความเคลื่อนไหว

ในหุ้นตัวใดตัวหนึ่ง กฎเกณฑ์คือจะส่งเพียงคนลานซื้อขายที่ถูกคัดสรรมาอย่างดีเท่านั้นเข้าไปในฝูงชน เพราะอาจมีโชคลาภมหาศาลที่ได้มาหรือสูญเสียไปภายในหนึ่งนาทีหรือเพียงเศษเสี้ยวนาที ตัวอย่างเช่น ชายที่สามารถคว้าหุ้น 5,000 หุ้นแรกที่ขายในราคา 140 ได้ในเช้าวันนั้น อาจนำไปขายต่อได้ในราคา 152 ในอีกไม่กี่นาทีต่อมา และกอบโกยกำไรได้ถึง 60,000 ดอลลาร์ ส่วนชายที่ลูกค้าส่งเข้าไปในฝูงชนเพื่อขายหุ้น 5,000 หุ้นในช่วง เปิดตลาด แต่กลับขายได้เพียง 140 ในขณะที่ราคาจะพุ่งไปถึง 152 ในตอนที่เขารายงานลูกค้า ชายผู้นั้นก็น่าเวทนาอย่างยิ่ง และในทำนองเดียวกัน พ่อค้าที่ตัดสินใจเมื่อคืนก่อนว่าราคาน้ำตาลพุ่งสูงเกินไป จึงทำการ ขายชอร์ต

(นั่นคือ การขายหุ้นที่ตนไม่มี โดยตั้งใจจะซื้อคืนในราคาที่ต่ำกว่าที่ขายไป) จำนวน 5,000 หุ้นที่ราคา 140 และเมื่อพบว่าตนเองอยู่ในฝูงชนที่โหมกระหน่ำขณะที่ราคาน้ำตาลขายกันที่ 152 เขาจะหลุดพ้นจากสถานการณ์นี้ได้ก็ต่อเมื่อยอมขาดทุน 60,000 ดอลลาร์ หรือไม่ก็ต้องเสี่ยงดวงต่อไปโดยอาจต้องจ่ายถึง 162 ในภายหลัง พ่อค้าเช่นนี้ก็น่าเวทนาไม่แพ้กัน

โธมัส วิลเลียม ลอว์สัน

ไม่มีใครที่กวาดสายตามองฝูงชนในเช้าวันนั้นจะเชื่อได้เลยว่า ใบหน้าที่เรียบเฉยและเด็ดเดี่ยวบนร่างอันตั้งตรงของชายชาวอินเดียผู้ยืนอยู่ใจกลางฝูงนักพนันที่เฝ้ารอเพียงเสียงกังวานของฆ้องเพื่อจะโถมเข้าหากันราวกับคนบ้า คือชายผู้คลุ้มคลั่งคนที่สวดอ้อนวอนอย่างบ้าคลั่งเมื่อคืนก่อนเพื่อให้ถึงช่วงเวลานี้ เกือบทุกคนในฝูงชนนั้นดูสงบนิ่ง แต่บ็อบ บราวน์ลีย์ คือผู้ที่สงบนิ่งที่สุดในบรรดาทั้งหมด มันคือรหัสลับของตลาดหลักทรัพย์ที่ว่า ไม่ว่าหัวใจหรือเส้นประสาทจะถูกบดขยี้เพียงใด ชายคนหนึ่งต้องรักษาท่าทีให้ดูดีจนกว่าฆ้องจะดังขึ้น และเมื่อนั้น เขาต้องกลายเป็นเสือที่หลุดจากกรงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จิตใจและร่างกายของมนุษย์จะพึงเป็นได้ มีเพียงฉันเท่านั้นที่ตระหนักว่ามีภูเขาไฟลูกใดกำลังปะทุอยู่ในอกของสหายฉัน หากชายคนอื่นในฝูงชนล่วงรู้ โอกาสประสบความสำเร็จของบ็อบคงไม่ต่างอะไรกับนักพายเรือแคนูชาวแคนาดาที่พยายามพายทางลัดผ่านน้ำตกไนแอการาเพื่อไปยังบัฟฟาโล เก้าในสิบส่วนของเกมตลาดหลักทรัพย์คือการไม่ให้สมองซีกซ้ายล่วงรู้ว่าสมองซีกขวากำลังลงแข่งในสนามใด จนกว่าตัวเลขผู้ชนะและผู้แพ้จะปรากฏบนกระดาน หากหนึ่งในสามร้อยนักคิดที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ หรือหนึ่งในหมื่นผู้ช่วยที่ตื่นตัวของพวกเขา

ล่วงรู้ถึงเจตนาของนายหน้าเพื่อนร่วมอาชีพล่วงหน้า คำบอกเล่านั้นจะแพร่กระจายไปทั่วฝูงชนด้วยความรวดเร็วราวกับอีเธอร์ที่ถูกเปิดจุก และอีกสองร้อยเก้าสิบเก้าคนที่เหลือ เมื่อเสียงฆ้องดังขึ้น จะเข้าตะครุบจุดตายของเขากันอย่างบ้าคลั่ง และก่อนที่เขาจะทันรู้ตัวว่าเกมเริ่มขึ้นแล้ว กระดูกของเขาก็คงถูกจิกทึ้งจนสะอาดเกลี้ยงเกลาเหมือนฝีมือแร้ง

ทันใดนั้น ขณะที่ฉันเฝ้ามองเหตุการณ์ เสียงตีฆ้องครั้งแรกที่เฉียบคมก็ดังสนั่นไปทั่วโถงใหญ่ เช้าวันนั้นไม่มีเสียงสะท้อนใดๆ เสียงโลหะยังคงก้องกังวานเป็นคำสั่งว่า ลุยเลย เจ้าพวกปีศาจ ในขณะที่เสียงตะโกนอันบ้าคลั่งของตลาดหลักทรัพย์ระเบิดออกมาจากลำคอของคนสามร้อยคน ไม่มีเสียงใดในสถานที่เปิดหรือลับแห่งใดในธรรมชาติที่จะเลียนแบบเสียงตะโกนของตลาดหลักทรัพย์ยามเปิดการซื้อขายที่น่าตื่นเต้นได้ มันไม่เพียงแต่เติมเต็มพื้นที่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพราะระดับเสียงนั้นรุนแรงมหาศาล

แต่มันยังมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ซึ่งเกิดจากเสียงที่เฉียบขาดว่า เอาของฉันไป-ฉันได้ของเธอแล้ว จากเสียงก้าวร้าวเกือบจะจองหองว่า เธอทำไม่ได้-เธอไม่มีวันได้ดั่งใจ และเสียงมั่นใจว่า สาบานต่อสวรรค์เลยว่าฉันจะทำ ซึ่งเป็นเสียงเดี่ยวที่หลอมรวมเข้าด้วยกัน ผสมผสานกับเสียงกรีดร้องแห่งชัยชนะที่แหลมสูง และเสียงแผ่วเบาแห่งความผิดหวัง เมื่อเหล่านักลงทุนในลานเทรดตระหนักถึงความสำเร็จหรือความล้มเหลวของตน ฉันแยกเสียงที่กังวานอย่างสง่างามของบ็อบออกมาจากมวลชนได้— 40 สำหรับส่วนใดก็ตามของน้ำตาล 10,000

การเสนอราคาที่กล้าหาญนี้เองที่สร้างความหวาดหวั่นให้แก่พวกหมีและเติมเต็มความบ้าคลั่งด้วยกำลังใจให้แก่พวกกระทิง แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง— 45 สำหรับส่วนใดก็ตามของ 25,000 และครั้งที่สาม— 50 สำหรับส่วนใดก็ตามของ 50,000

ฝูงชนมหาศาลโถมทะลักไปทั่วห้อง หมวกถูกบดขยี้ และเสื้อโค้ทถูกกระชากออกจากหลังเจ้าของราวกับทำจากกระดาษ และในบางครั้ง ผู้ซื้อหรือผู้ขายที่คลุ้มคลั่งเป็นพิเศษจะถูกแรงผลักของคนที่พยายามจะตอบรับราคาเสนอหรือฉวยโอกาสจากข้อเสนอของเขาจนล้มลงกับพื้น ท่ามกลางความวุ่นวายอันบ้าคลั่ง ร่างของบ็อบยังคงตั้งตรง สง่า และดูทรงอำนาจ ใบหน้าของเขาเย็นชาและไร้ความรู้สึกราวกับภูเขาน้ำแข็ง ภายในห้านาที มวลมนุษย์ก็ไหลกลับไปยังเสาน้ำตาล และเกิดช่วงเงียบสงบที่เลี่ยงไม่ได้ในขณะที่สมาชิกแต่ละคนกำลัง ตรวจสอบความถูกต้อง

ข้าพเจ้าสังเกตเห็นจากรายการเพียงไม่กี่อย่างที่บ็อบจดลงในสมุดว่าเขาถูกบังคับให้ซื้อเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งหมายความว่าแผนการของเขากำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น เขากำลังปั่นราคาตลาดให้สูงขึ้นเพียงแค่การเสนอซื้อ และเขายังไม่ได้ซื้อหุ้นส่วนใหญ่จากจำนวน 50,000 หุ้นของข้าพเจ้า ซึ่งนั่นหมายความว่าเขาสามารถดันราคาให้สูงขึ้นต่อไปได้ หรือในกรณีที่คู่แข่งพยายามจะทุบราคาลง เขาก็จะสามารถพยุงตลาดไว้ได้ด้วยคำสั่งซื้อจำนวนมหาศาล

ทันใดนั้น ความเงียบสงบก็ถูกทำลายลง เสียงของบ็อบดังขึ้นอีกครั้ง “153 สำหรับน้ำตาลส่วนใดก็ตามใน 10,000 หุ้น” เหล่านักพนันกรูเข้าหาอีกครั้ง และเป็นเวลาอีกห้านาทีที่ฉากเริ่มต้นถูกฉายซ้ำ โดยมีความดุเดือดลดลงเพียงเล็กน้อย หลังจากการซื้อขายอันบ้าคลั่งผ่านไปสิบนาที เสียงอื้ออึงดังสนั่นก็บ่งบอกว่าราคาน้ำตาลถูกเสนอซื้อที่ 160 จากนั้นบ็อบก็แทรกตัวออกจากฝูงชน และขณะที่เดินผ่านข้าพเจ้า เขาก็กระซิบเสียงรอดไรฟันว่า “สาบานได้เลยจิม ฉันคุมเกมได้เบ็ดเสร็จแล้ว!”

ผมกลับเข้าไปในสำนักงาน ไม่กี่นาทีต่อมา บ็อบก็ก้าวยาวๆ ผ่านห้องทำงานของผมเข้าไปในห้องเล็กๆ ที่บิวลาห์ แซนด์ส ประจำอยู่โดยไม่พูดอะไรสักคำ เขาปิดประตูตามหลัง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยทำมาก่อน เพียงนาทีเดียวเขาก็เปิดประตูออกมาและเรียกผม ในดวงตาของเขามีแววประหลาด เป็นแววตาที่เกิดจากการผสมผสานของอารมณ์รุนแรงสองสาย สายหนึ่งคือความปิติ ส่วนอีกสายหนึ่งผมไม่อาจระบุได้ เว้นเสียแต่ว่ามันจะเป็นความรู้สึกอ่อนไหวแบบที่ความรักซึ่งถูกกดทับไว้สร้างขึ้นในจิตใจที่ลึกซึ้งยามเผชิญกับความไม่แน่นอนอันน่าสะพรึงกลัว และมักจะระบายออกทางน้ำตา บิวลาห์ แซนด์ส เป็นภาพที่น่าศึกษา หัวใจของเธอเห็นได้ชัดว่ากำลังหวั่นไหวและถูกดึงรั้งด้วยข่าวที่บ็อบนำมาบอก เธอคงมองเห็นความใกล้ชิดของการหลุดพ้นจากความทรมานที่เติมเต็มจิตวิญญาณของเธอตลอดสามเดือนที่ผ่านมา

ทว่าด้วยการควบคุมตนเองอันน่าทึ่งและความกล้าหาญอันสูงส่งของหญิงผู้นี้ เธอจึงปฏิเสธที่จะแสดงสัญญาณใดๆ ของความรู้สึกออกมาภายนอก เธอเป็นหญิงสาวที่สำรวมและสง่างามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็นมา

“จิม ผมกับคุณแซนด์สคิดว่ามันจะดีที่สุดถ้าเรามาตกลงรายละเอียดกันเล็กน้อยในขั้นตอนนี้ของการทำข้อตกลง” บ็อบเริ่ม “ผมอยากรู้ว่าคุณทั้งสองเห็นพ้องกับผมหรือไม่ที่จะยึดตามแผนเดิมในการปิดการขายที่ 175 ผมไม่เคยรู้สึกมั่นใจในจุดยืนของตัวเองเท่ากับในการทำข้อตกลงครั้งนี้เลย ตอนนี้ราคาหุ้นในแถบกระดาษอยู่ที่ 163” เขาเหลือบมองแถบกระดาษสีขาวซึ่งในบางวัน ทุกๆ ฟุตของมันสามารถกำหนดสวรรค์หรือนรกให้กับมนุษย์นับไม่ถ้วน ขณะที่มันไหลออกมาจากเครื่องโทรเลขในมุมห้อง “ใช่แล้ว มันพุ่งขึ้นอีกแล้ว—3¾, 4, 4¼ และ 1,200 ที่ครึ่งหนึ่ง มีความต้องการมหาศาลจากทุกทิศทาง การซื้อของวอชิงตันนั้นไม่มีขีดจำกัด บริษัทนายหน้าต่างแย่งชิงกันเพื่อจะเข้ามาร่วมวง และพวกที่เก็งกำไรขาลงก็ตกใจจนนิ่งงันเป็นใบ้ พวกเขาไม่รู้ว่าจะกระโดดเข้ามาปิดสถานะหรือจะถือไพ่ในมือต่อไป

แต่ที่แน่ๆ คือพวกเขาไม่มีความกล้าพอจะสู้กับการพุ่งขึ้นครั้งนี้ สำนักข่าวเพิ่งตีพิมพ์เรื่องที่ว่าผมกำลังซื้อให้กับแรนดอล์ฟ แอนด์ แรนดอล์ฟ และพวกเขาก็ซื้อให้กับคนวงใน ว่าภาษีศุลกากรฉบับใหม่นั้นถือว่าผ่านแน่นอนแล้ว และในการประชุมคณะกรรมการพรุ่งนี้ เงินปันผลของน้ำตาลจะเพิ่มขึ้น และทุกฝ่ายเห็นพ้องกันว่าราคามันจะไม่หยุดนิ่งจนกว่าจะข้าม 200 ไปได้ ผมจำเป็นต้องรับซื้อหุ้นของคุณมาเพียง 18,000 จาก 50,000 และด้วยราคาปัจจุบัน มันสร้างกำไรได้มากกว่าสองแสน ผมคิดว่าผมสามารถกลับไปที่นั่นและทำให้ราคาขึ้นไปถึง 180 ได้ภายในสามสิบนาที

จากนั้นถ้าผมปล่อยให้มันนิ่งจนถึงประมาณบ่ายโมง แล้วทุ่มสุดตัวเพื่อสร้างความตื่นเต้นครั้งใหญ่จนถึงเวลาปิดตลาด ผมจะสามารถใช้จังหวะนั้นแอบปล่อยหุ้นที่เราซื้อไว้ประมาณครึ่งหนึ่ง และพรุ่งนี้จะเปิดตลาดด้วยความโกลาหลแล้วปล่อยส่วนที่เหลือ หากผมโชคดี ผมจะได้ราคาเฉลี่ย 180-185 สำหรับหุ้นทั้งหมด แต่ผมจะพอใจแล้วถ้าได้ค่าเฉลี่ยที่ 175 ซึ่งจะทำให้ผมสามารถขายแบบลดหลั่นราคาลงไปจนถึง 160 ได้”

ผมเห็นด้วยว่าแผนการของเขานั้นสมบูรณ์แบบ และบิวลาห์ แซนด์ส ก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยตามปกติของเธอว่า “ทุกอย่างขึ้นอยู่กับคุณค่ะ คุณบราวน์ลีย์ ฉันไม่เห็นว่าคำแนะนำใดๆ จากเราจะช่วยอะไรได้”

บ็อบกลับไปที่ตลาดหลักทรัพย์ ส่วนผมกลับเข้าห้องทำงาน บ็อบถูกต้องอีกครั้ง ในสิบนาทีต่อมา แถบกระดาษก็เริ่มส่งเสียงกึกก้องเรื่องน้ำตาล ด้วยธุรกรรมมหาศาล ราคามันพุ่งขึ้นไปถึง 188 ภายในสิบห้านาที จากนั้นในอีกสามนาทีก็ตกลงมาที่ 181 แล้วจึงค่อยๆ ไต่ระดับขึ้นไปถึง 185½ นิ่งสนิท และมั่นคงแข็งแรง ในไม่ช้าบ็อบก็กลับมา และเราก็นั่งลงด้วยกันอีกครั้ง

“ฉันซื้อเพิ่มให้คุณอีก 20,000 หุ้นในช่วงที่ราคากระโดดขึ้นนะจิม รวมแล้วฉันถืออยู่ 38,000 หุ้นจาก 50,000 หุ้นล่าสุด ซึ่งทำให้เหลือสำรองอีก 12,000 หุ้น ราคาเฉลี่ยต่ำกว่า 75 มาก ตอนนี้คุณน่าจะมีกำไรในนั้นถึง 400,000 ดอลลาร์ ส่วนหุ้น 20,000 หุ้นของมิสแซนด์สน่าจะมีกำไรถึง 1,400,000 ดอลลาร์ และอีก 1,800,000 ดอลลาร์ในหุ้น 30,000 หุ้นของเรา ใครๆ ก็ว่าการนับลูกไก่ตั้งแต่ยังอยู่ในเปลือกเป็นเรื่องไม่ดี แต่ลูกไก่ของเราจิกเปลือกจะออกมาแรงเหลือเกินจนฉันอดใจไม่ไหวที่จะนับในครั้งนี้ ฉันจะปลีกตัวจากลานซื้อขายสักชั่วโมง แล้วจะกลับไปปิดดีลนี้ให้จบ และ—พับผ่าสิ บิวลา—มิสแซนด์ส—คุณเป็นอะไรไปหรือเปล่า?”

ใบหน้าของหญิงสาวซีดเผือดราวกับสีเถ้าและเธอดูเหมือนจะหอบหายใจไม่ทัน ฉันรีบวิ่งไปหาน้ำ ในขณะที่บ็อบคว้ามือทั้งสองข้างของเธอไว้ แต่เพียงชั่วพริบตา เลือดก็สูบฉีดกลับมาที่แก้มของเธออีกครั้งและเธอกล่าวว่า “ฉันหน้ามืดไปชั่วขณะค่ะ คงเป็นเพราะคิดถึงเรื่องที่จะนำเงิน 1,800,000 ดอลลาร์กลับไปให้คุณพ่อจนทำให้ฉันตกใจ ด้วยเงินจำนวนนี้ คุณพ่อจะสามารถชดเชยเงินในกองทุนทรัสต์ทั้งหมดได้ และจะได้ทรัพย์สินส่วนตัวคืนมามากพอที่จะทำให้เราดูรวยกว่าเมื่อก่อนเสียอีก หลังจากผ่านพ้นสิ่งที่เราต้องเผชิญมา ขออภัยนะคะคุณแรนดอล์ฟ ฉันขอพูดว่า—ขอพระเจ้าอวยพรคุณและทุกคนที่คุณรัก ขอพระเจ้าอวยพรคุณเถิดค่ะ? ฉันหรือคุณพ่อจะทำอย่างไรได้หากไม่มีคุณและคุณบราวน์ลีย์?”

เธอเบนดวงตากลมโตจ้องมองบ็อบด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยแสงสว่าง ซึ่งจะมีได้เพียงในดวงตาของสตรีเท่านั้น สตรีผู้ซึ่งในขณะที่ยืนอยู่บนขอบเหวแห่งนรก จู่ๆ สวรรค์ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เสียงโทรศัพท์จากตลาดหลักทรัพย์ของบ็อบดังขึ้นอย่างแหลมคมและบาดหู เสียงกริ่งนั้นดูจะแหลมกว่าปกติ และยาวนานกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด บ็อบกระโจนเข้าหาเครื่องรับโทรศัพท์